Ορκωμοσία νέας Δημοτικής Αρχής

orkomosia

Με την παρουσία Βουλευτών, Αιρετών της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης, εκπροσώπων της εκκλησίας, των Ενόπλων Δυνάμεων και πλήθους δημοτών πραγματοποιήθηκε την Κυριακή στις 19:30 το απόγευμα στο Πέραμα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου η ορκωμοσία της νέας Δημοτικής Αρχής του Δήμου Περάματος.

Ο νέος Δήμαρχος Περάματος Ιωάννης  Λαγουδάκης στην πρώτη ομιλία του τόνισε μεταξύ άλλων:

….

«Ο σημερινός όρκος δεν έχει απλώς μια τυπική, τελετουργική σημασία. 

Μέσω αυτού του όρκου δεσμευόμαστε για μια νέα προσπάθεια, για ένα νέο έργο, εκτιθέμεθα στην κρίση του αύριο, υποσχόμενοι, από σήμερα και όσο πιστότερα γίνεται, να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες σας για την ανάδειξη μιας άλλης πόλης που θα φανερωθεί μπροστά μας:

Μια πόλη ανθρώπινη – σύγχρονη – καθαρή.

Μια πόλη δημιουργική.

Μια πόλη ανοιχτή και φιλόξενη, απαλλαγμένη από μισαλλόδοξες, ξενοφοβικές και φασιστικές συμπεριφορές.

Μια πόλη της εργασίας, του πολιτισμού, της περιβαλλοντικής αναβάθμισης.

Για μια τέτοια πόλη δίνουμε τη σημερινή υπόσχεση και διαβεβαίωση ότι θα αγωνιστούμε .

Σας καλώ λοιπόν όλους να συμμετέχετε σ’ αυτήν την προσπάθεια για το κοινό όφελος…».

orkomosia2

 

Στην τελετή ορκωμοσίας της νέας Δημοτικής Αρχής του Δήμου Περάματος της Β΄ Περιφέρειας Πειραιά το παρόν έδωσαν οι βουλευτές του Β΄ Πειραιά κ. Αναστάσιος Νεράτζης, κ. Παναγιώτης Λαφαζάνης, 
κα Τζένη Βαμβακά, ο βουλευτής Α΄ Πειραιά κ. Θεοδωρής Δρίτσας, ο Αντιπεριφεριάρχης  Πειραιά κ. Γεώργιος  Γαβρίλης , ο Αντιπεριφεριάρχης Δυτικής Αθήνας κ. Τζόκος, ο τέως Αντιπεριφεριάρχης Πειραιά κ. Χρήστου, ο Διοικητής Διοικητικής  Μέριμνας Πολεμικού Ναυτικού Αντιναύαρχος Ηλίας Δημόπουλος , ο απελθών Δήμαρχος Περάματος κ. Παντελής Ζουμπούλης  καθώς και εκπρόσωποι Νομαρχιακών επιτροπών  κομμάτων.
Την τελετή ορκωμοσίας τέλεσε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Νικαίας και Περάματος  Κ. Κ. Αλέξιος.     

Η νέα Δημοτική Αρχή του Περάματος στο πλευρό των εργαζομένων της COSCO

cosco

 

Η νέα Δημοτική Αρχή του Περάματος και ο νέος Δήμαρχος Γιάννης Λαγουδάκης, εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον αγώνα που δίνουν οι εργαζόμενοι της COSCO στο λιμάνι του Περάματος και βρισκόμαστε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό τους.

Οι εργαζόμενοι αγωνίζονται για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς πείνας, για την πληρωμή των υπερωριών καθώς και για βελτίωση των συνθηκών εργασίας. Η απεργία είναι δίκαιη και φανερώνει πως πίσω από τις φιέστες και την ειδυλλιακή περιγραφή της κυβέρνησης βρίσκεται η άγρια εκμετάλλευση των εργαζομένων,οι οποίοι χωρίς δικαιώματα, δουλεύουν κάτω από άθλιες συνθήκες.

Έφτασε η στιγμή να εφαρμοστεί η εργασιακή νομοθεσία, ώστε να προστατευτούν όλα τα δικαιώματα των εργαζομένων της COSCO. Eίμαστε απέναντι σε κάθε προσπάθεια «κινεζοποίησης» των εργασιακών σχέσεων, που δυστυχώς αποτελεί πραγματικότητα αυτή τη στιγμή στο λιμάνι του Πέράματος. Θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε oλόψυχα τον αγώνα των εργαζομένων και ζητούμε να γίνουν δεκτά όλα τα αιτήματά τους. 

Γ. Λαγουδάκης: Το Πέραμα έδωσε απάντηση

λαγουδακης

Ολοκληρώθηκε η μεγάλη έκπληξη στο Πέραμα, με τον Γιάννη Λαγουδάκη, επικεφαλής του συνδυασμού Μαζί για την Ανατροπή που στηρίχθηκε και από τον ΣΥΡΙΖΑ, να εκλέγεται δήμαρχος της πόλης, συγκεντρώνοντας 56,61% έναντι 43,39 % που απέσπασε ο Γ. Λαγουδάκος, με ενσωμάτωση 48,08% των εκλογικών τμημάτων.

“Η απάντηση που δώσαμε στα μεγάλα προβλήματα της πόλης, όπως η ανεργία, η υποβάθμιση του περιβάλλοντος, η κατάργηση κάθε μορφής κοινωνικών δομών, η μεγέθυνση του φασισμού. Νομίζω ότι η προσπάθεια από τους ίδιους τους πολίτες να αποτινάξουν από τη ζωή τους όλα αυτά τα προβλήματα συμπορεύτηκε με τη δική μας πρόταση, που ήταν ίσως η πιο συνθετική πρόταση που έχει εκφραστεί στο Πέραμα, με ενότητα και μέτωπο αντιμετώπισης των προβλημάτων. Αυτό το αποτέλεσμα είναι το καλύτερο ξεκίνημα. Αποδείξαμε ότι όταν η κοινωνία είναι ενωμένη, μπορεί να αντιμετωπίσει κάθε κίνδυνο, να δώσει μήνυμα στην κεντρική εξουσία και στις μνημονιακές πολιτικές που εφαρμόζονται αλλά και να σταματήσει τη λαίλαπα του φασισμού, τη μεγαλύτερη μάστιγα που υπάρχει στις δικές μας γειτονιές”, δήλωσε στην “Α” ο Γιάννης Λαγουδάκης.

http://www.avgi.gr/article/2765438/g-lagoudakis-to-perama-edose-apantisi

Ο Γιάννης Λαγουδάκης μιλάει στο peramamagazine.gr

Σε αυτήν την τεράστια ανθρωπιστική κρίση που βιώνουμε,επιβάλεται και θεωρώ πως μπορούμε να έχουμε ένα Δήμο συμπαραστάτη και αρωγό στη συλλογική προσπάθεια των πολιτών για να σηκωθούμε πάλι στα πόδια μας. Θα κάνουμε τα πάντα για να μην είναι κανένας συμπολίτης μας άστεγος χωρίς ρεύμα και νερό. ” Αυτά  δήλωσε ο κύριος Γιάννης Λαγουδάκης, υποψήφιος Δήμαρχος Περάματος με την δημοτική κίνηση “Μαζί για την ανατροπή” . Έδωσε συνέντευξη συμμετέχοντας και αυτός στον κύκλο συνεντεύξεων των υποψήφιων Δημάρχων Περάματος στο ηλεκτρονικό περιοδικό peramamagazine.gr.

 

1. Πως προέκυψε η γενικότερη ενασχόλησή σας με τα κοινά και ποιο είναι το κίνητρο για αυτή σας την επιλογή;

Η πολύχρονη ενασχόληση μου με τα κοινά της πόλης μας , η καθημερινή τριβή μου με τα ζητήματα και τις ανάγκες των συμπολιτών μου, η γνώση των προβλημάτων τόσο από την μεριά του πολίτη όσο και από τον τρόπο προώθησης της επίλυσης τους μέσω του δημοτικού συμβουλίου , η γενικότερη εμπειρία μου στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης καθώς και η συνέπεια και το ήθος που θεωρώ πως επέδειξα όλα αυτά τα χρόνια ,εκτιμώ πως διασφαλίζουν από την πλευρά μου τους όρους και τις προϋποθέσεις της αποστολής που καλούμαι να υπηρετήσω, από την θέση του υποψήφιου Δημάρχου με τον δημοτικό συνδυασμό «ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ».

Το κίνητρό μου είναι η αναγκαιότητα για ριζική ανατροπή στο Πέραμα. Έχω δει, όλοι έχουμε δει, πως όχι μόνο δεν έχει δοθεί η απαραίτητη προσοχή από τις προηγούμενες δημοτικές αρχές στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Περαματιώτες, όπως είναι η ανεργία, η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών, η έλλειψη κοινωνικών δομών, και κυρίως ο φασισμός, αλλά αντίθετα έχουν διογκωθεί. Έχουν διογκωθεί την ίδια στιγμή που ο Δήμος είναι ο πιο υπερχρεωμένος αναλογικά με τον πλυθησμό του,στην Ελλάδα. Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί και δεν πρέπει να συντηρηθεί ούτε καν βραχυπρόθεσμα. Πρέπει να υπάρξει μια ριζική ανατροπή σε όλη τη λειτουργία του Δήμου τόσο σε επίπεδο οργάνωσης, όσο και από πλευράς αποτελεσματικότητας στις παρεχόμενες για τον πολίτη υπηρεσίες.

2. Πως αξιολογείτε το έργο της σημερινής Δημοτικής Αρχής;

Η κακοδιαχείριση, η σπατάλη, η αδιαφάνεια, οι πελατειακές σχέσεις, αποτέλεσαν διαχρονικά τα «εργαλεία» των εκάστοτε δημοτικών αρχών του Δήμου μας, με αποτέλεσμα να οδηγήσουν τον δήμο μας,στην αποδιοργάνωση , την υπολειτουργία και τέλος στην πλήρη απαξίωση του επιτελικού του ρόλου. Η σημερινή Δημοτική Αρχή και η συνέχειά της, έχει αντίστοιχα δείγματα γραφής και ιδια ταυτότητα.Ενστερνίζεται απόλυτα τις μνημονιακές επιλογές και με ιδιαίτερο ζήλο τις υπηρετεί. Αποδείχθηκε ανίκανη να ανταποκριθεί έστω και στοιχειωδώς στις ανάγκες των δημοτών.

3. Ποιες είναι οι δικές σας δεσμεύσεις απέναντι στους κατοίκους του Περάματος;

Σε αυτήν την τεράστια ανθρωπιστική κρίση που βιώνουμε,επιβάλεται και θεωρώ πως μπορούμε να έχουμε ένα Δήμο συμπαραστάτη και αρωγό στη συλλογική προσπάθεια των πολιτών για να σηκωθούμε πάλι στα πόδια μας. Θα κάνουμε τα πάντα για να μην είναι κανένας συμπολίτης μας άστεγος χωρίς ρεύμα και νερό. Η στήριξη των απόρων, των ανέργων, των ΑΜΕΑ, των πολυτέκνων, των μονογονεικών οικογενειών και των μοναχικών ατόμων είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ. Έχουμε στόχο να ιδρύσουμε κοινωνικό φαρμακείο, Δημοτικό Ιατρείο και παντοπωλείο. Επιδιώκουμε την εύρυθμη λειτουργία των παιδικών σταθμών, των νηπιαγωγείων και των σχολείων της πόλης μας καθώς και τη στήριξη της εκπαίδευσης και ενίσχυση των δομών της. Θέλουμε και μπορούμε να δημιουργήσουμε πολιτιστικά, αθλητικά προγραμμάτα και εκδηλώσεις με τη συμμετοχή όλων των δημοτών και κυρίως των νέων.

4. Πως τεκμηριώνεται το ότι η συσπείρωση των αντιμνημονιακών δυνάμεων και των δυνάμεων της αριστεράς που απαρτίζουν τον συνδυασμό σας, αποτελούν μια ουσιαστική πρόταση για την πόλη;

Οι επερχόμενες εκλογές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση έχουν αδιαμφισβήτητα έντονο πολιτικό χαρακτήρα, για να αποτελέσουν μήνυμα καταδίκης της κυβερνητικής πολιτικής και των μνημονίων με στόχο την πτώση της μνημονιακής συγκυβέρνησης. Η Δημοτική μας Κίνηση στηρίζεται από το ΣΥ.ΡΙΖ.Α., τους Ανεξάρτητους Έλληνες και το Ε.ΠΑ.Μ. Είναι αυτονόητο πως τα κόμματα αυτά σέβονται και αποδέχονται την αυτοτέλειά της. Η κίνηση μας, σε αντίθεση με τις άλλες, είναι παράταξη των μελών. Η ισοτιμία, η πληροφόρηση, η συμμετοχή στη διαμόρφωση των αποφάσεων, ο έλεγχος στα όργανα, αποτελούν κατοχυρωμένα δικαιώματα. Είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε η οικοδόμηση ενός κοινωνικού και πολιτικού μετώπου, το οποίο να είναι ικανό να αντισταθεί αποτελεσματικά ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό και στους εκφραστές του,η δική μας προσπάθεια με την δημοτική κίνηση πολιτών Περάματας<ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ>,πιστεύουμε πως εχει αυτά τα χαρακτηρηστικά.

5. Η οικονομική κρίση που βιώνει η χώρα δυσχεραίνει εξαιρετικά την υλοποίηση έργων και επιπλέον ο Δήμος Περάματος είναι υπερχρεωμένος. Εσείς, που θα βρείτε τους πόρους για την υλοποίησή τους;

Να είστε απολύτως βέβαιη πως έχουμε πλήρη επίγνωση της δραματικής κατάστασης σε επίπεδο λειτουργείας, του δήμου Περάματος και τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουμε σε σχέση με το τεράστιο χρέος που υπάρχει. Επιπλέον, γνωρίζουμε πως η οικονομική αυτοτέλεια των Δήμων, παρόλο που είναι συνταγματικώς κατοχυρωμένη, έχει πλέον περιοριστεί εξαιρετικά με τον Καλλικράτη και τους πρόσφατους εφαρμοστικούς νόμους των μνημονίων. Όμως αν καθήσουμε και σκεφτούμε ποιοι είναι οι υπεύθυνοι για τα χρέη του δήμου Περάματος αλλά και για την ελλειπή χρηματοδότηση, θα δούμε πως δεν είναι άλλοι από εκείνους που σήμερα εμφανίζονται πάλι ως σωτήρες των Περαματιωτών, μολονότι έχουν διοικήσει τον Δήμο συνεχώς τις τελευταίες τετραετίες, αλλοι ως Δήμαρχοι και αλλοι ως μέλη Δημοτικών Συμβουλίων. Παρ όλα αυτά να είστε σίγουρη πως οι Περαματιώτες ούτε κοντή μνήμη έχουν, ούτε θα αφήσουν τα ίδια πρόσωπα να συνεχίσουν να παίζουν με το μέλλον και τις ζωές τους. Ξέρουμε όλοι πως εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν. Η δέσμευσή μας όμως είναι πως θα μπει ένα τέλος στην κακοδιαχείριση, την αδιαφάνεια, την σπατάλη και στις πελατειακές σχέσεις. Το τέλος της αδιαφάνειας και της σπατάλης, σε συνδυασμό με την πρόθεσή μας για χρηστή διοίκηση του Δήμου και με μία σειρά απο ανατρεπτικές αλλαγές, μπορούν να αλλάξουν ριζικά την οικονομική δυνατότητα του Δήμου, στην κατεύθυνση της κάλυψης των κοινωνικών αναγκών αντί των προσωπικών και ιδιωτικών συμφερόντων, κάτι που συνέβαινε μέχρι τώρα και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής και την καθημερινότητα των κατοίκων της πόλης μας. Πηγές χρηματοδότησης για να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας υπάρχουν.

Είναι οι αποδόσεις φόρων που εισπράττει το κράτος για λογαριασμό της τοπικής αυτοδιοίκησης και διεκδίκηση απόδοσής τους στους ΟΤΑ, τα έσοδα από δημοτικά τέλη, τα έσοδα από τα υπόγεια δίκτυα, η χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ, ο περιορισμός των δαπανών π.χ. μέσω της μείωσης του κόστους της αποκομιδής των απορριμμάτων ,λειτουργώντας την ανακύκλωση στην πόλη μας . Η ανακατανομή των υπαρχόντων πόρων, αλλά βεβαίως και μία σειρά από έσοδα που θα μπορούσε ο δήμος να έχει, είτε μέσω σημαντικών λειτουργικών παρεμβάσεων στην πόλη του Περάματος, π.χ. δημιουργία δημοτικού παρκινγκ στο τέρμα της πόλης, καλύτερη και πιο οργανωμένη λειτουργία του παζαριού, πραγματική αξιοποίηση με οικονομικά οφέλη για τους πολίτες στο Πέραμα των δημοτικών καταστημάτων, είτε μέσω διεκδικήσεων ,π.χ. αντισταθμιστικών εσόδων από την διεκδίκηση δημιουργίας Λιμενικού σταθμού στο Πέραμα, ώστε να μπορεί να εισπράττει το τέλος από το μεγαλύτερο πορθμείο της χώρας μας, σε διακίνηση αυτοκινήτων και επιβατών, για να μπορεί να ασκήσει κοινωνική πολιτική υπέρ των πολιτών

6. Ποια είναι η πρόταση σας για την εξάλειψη της ανεργίας που μαστίζει την περιοχή μας;

Φαντάζομαι συμφωνούν όλοι πως η ανεργία δεν είναι φυσικό φαινόμενο, ούτε θεϊκή τιμωρία, αλλά το αποτέλεσμα των βάρβαρων μνημονιακών πολιτικών των κυβερνήσεων. Ας μην λησμονούν οι συμπολίτες μας το γεγονός πως αυτές οι πολιτικές εφαρμόστηκαν πιστά και από την απερχόμενη διοίκηση του Δήμου μας και είχαν συνέπειες τόσο στη Ν/Ζώνη, όσο και στον εμπορικό κόσμο του Περάματος. Να είσαστε σίγουρη κ. Καττέ πως θα δώσουμε μάχη για να σταματίσουμε τον οικονομικό μαρασμό της πόλης μας και να αναζωογονήσουμε το τοπικό εμπόριο , γνωρίζουμε πολύ καλά τα προβλήματα των μικροεπιχειρηματιών και τις αιτίες που έχουν οδηγήσει σε αυτή την κατάσταση.

Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει τη μεγαλύτερη βιομηχανική δραστηριότητα που απέμεινε στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά και αποτελεί το βασικό οικονομικό πνεύμονα ίσως σήμερα τον μόνο, της πόλης του Περάματος.

Ν/Ζ και Πέραμα είναι βίοι παράλληλοι ως προς την ιστορική τους πορεία και την ανάπτυξή τους. Μια σχέση που λόγω της γειτνίασης και της εγγύτητας των χώρων της ΝΕΖ, των ναυπηγείων και του λιμανιού με τον οικιστικό ιστό της πόλης του Περάματος, επηρεάζεται σημαντικά η ζωή των κατοίκων της περιοχής, με συνέπειες τόσο θετικές[τόνωση εμπορικής και οικονομικής κίνησης της πόλης, ευκαιρίες επαγγελματικής αποκατάστασης, μείωση της ανεργίας, δορυφορικές με αυτούς τους χώρους δουλειάς εμπορικές δραστηριότητες κλπ.]όσο και αρνητικές[κυκλοφοριακή επιβάρυνση, περιβαλλοντικές οχλήσεις, αλλοίωση του φυσικού περιβάλλοντος κλπ.]

Η δημοτική κίνηση πολιτών Περάματος “ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ”, θα συμβάλει με όλες της τις δυνάμεις για την ανάπτυξη, τον εκσυγχρονισμό και την παραγωγική ανασυγκρότηση της Ν/Ζ που θα σέβεται το περιβάλλον, τους ίδιους τους εργαζόμενους και τους κατοίκους του Περάματος.

7. Πως κρίνετε την αύξηση του εθνικιστικού κόμματος στο Πέραμα;

Είναι αντιληπτό από όλους τους πολίτες πως μετά τις συνεχόμενες δολοφονικές επιθέσεις στο Πέραμα, αλλά και σε άλλες φτωχές εργατικές γειτονιές του Πειραιά και της Αθήνας, δεν υπάρχει κανένα περιθώριο εφησυχασμού. Η μάχη κατά του φασισμού αποτελεί μια από τις άμεσες προτεραιότητες της δημοτικής μας κίνησης. Για να αντιμετωπίσουμε όμως τον φασισμό και να γιατρέψουμε τις πληγές που έχουν δημιουργηθεί στην κοινωνία, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε τις ρίζες του προβλήματος. Όταν βασικές παραγωγικές δομές ξεπουλιούνται, κοινωνικές υπηρεσίες αφήνονται να παρακμάσουν, η ανεργία αυξάνεται και οι δημότες μας που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας πληθαίνουν μέρα με τη μέρα,η προσήλωση στη μάχη κατά των μνημονιακών πολιτικών αλλά και του φασισμού που τις συνεπικουρεί αναβαθμίζεται σε ένα ζήτημα επιβίωσης. Και αυτό γιατί μπορεί η φτώχεια και ο φασισμός να αποτελούν έναν θανατηφόρο συνδυασμό, όμως είμαι σίγουρος πως ένα μαζικό, ενωτικό και προοδευτικό μετώπο στο Πέραμα δεν θα επιτρέψει σε καμία συμμορία να λειτουργήσει αποπροσανατολιστικά, αντιδραστικά και παραλυτικά στην προσπάθεια τη δική μας αλλά και όλων των πολιτών να ανατρέψουμε την πολιτική της κοινωνικής βαρβαρότητας.

8. Για ποιον λόγο ο κάτοικος Περάματος πρέπει να ψηφίσει εσάς στις ερχόμενες εκλογές;

Η διαφάνεια ,η αξιοκρατία και ο κοινωνικός έλεγχος είναι η δική μας απάντηση στην μέχρι σήμερα αδιαφάνεια , κακοδιαχείριση και στην πλήρη απαξίωση του θεσμού της τοπικής αυτοδιοίκησης . Με μόνο όπλο την ενεργό συμμετοχή των συμπολιτών μας, είμαστε σε θέση να θεμελιώσουμε την λειτουργία του Δήμου μας πάνω στις αρχές και τις διαδικασίες της άμεσης δημοκρατίας. Τα κέντρα λήψης των αποφάσεων για τα ζητήματα της πόλης είναι αναγκαίο να μετατοπιστούν στις τοπικές συνελεύσεις και στα συνοικιακά συμβούλια των δημοτών, ενώ οι κρίσιμες και καθοριστικές για την δήμο μας αποφάσεις θα επιδιώξουμε να λαμβάνονται ακόμα και με δημοψηφίσματα δεσμευτικού χαρακτήρα. Την ώρα που γειτονιές όπως το άνω Πέραμα, τα Ικαριώτικα και το Ικόνιο συνεχώς υποβαθμίζονται, ήρθε η στιγμή να αποκτήσουν ρόλο και λόγο οι ιδιοι οι πολίτες στα κέντρα λήψης των αποφάσεων.

Κύριε Λαγουδάκη ευχαριστούμε πολύ.

Για το peramamagazine.gr

http://peramamagazine.gr/?p=1232

Γ. Λαγουδάκης: Ζήτημα επιβίωσης η ανατροπή και η ρήξη

Την προοπτική της ανάπτυξης του Περάματος με τους εργαζόμενους και την κοινωνία, τον ρόλο που μπορεί να παίξει η Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη και το λιμάνι με βάση την αλλαγή πολιτικής, απαλλαγμένης από τις μνημονιακές επιταγές, αλλά και τη μάχη ενάντια στον νεοναζισμό που έχει ταλανίσει τις φτωχές, εργατικές γειτονιές του Περάματος, αναδεικνύει στην “Α” ο υποψήφιος δήμαρχος με τη δημοτική κίνηση πολιτών Μαζί για την Ανατροπή Γιάννης Λαγουδάκης.

* Το Πέραμα, μια πόλη που παραδοσιακά “ζει” από τη ναυπηγοεπισκευή, τους ναυτικούς και τις ευρύτερες δραστηριότητες του λιμανιού, βιώνει δραματικά τις συνέπειες της κρίσης και των Μνημονίων. Μπορεί η κατάσταση να ανατραπεί;

Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει τη μεγαλύτερη βιομηχανική δραστηριότητα που απέμεινε στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά και αποτελεί τον βασικό οικονομικό πνεύμονα, ίσως σήμερα τον μόνο, της πόλης του Περάματος. Ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη και Πέραμα είναι βίοι παράλληλοι ως προς την ιστορική τους πορεία και την ανάπτυξή τους. Για τη δημοτική κίνηση πολιτών Περάματος Μαζί για την Ανατροπή, το σημαντικό σε αυτές τις δημοτικές εκλογές είναι να μαυριστούν και να καταδικαστούν όλες εκείνες οι δυνάμεις που μας οδήγησαν με τις λογικές και τις πρακτικές τους στην τεράστια ανθρωπιστική σημερινή κρίση και ταυτοχρόνως να ενισχυθούν οι δυνάμεις που μπορούν να δώσουν αγώνες στη βάση των κρίσιμων προβλημάτων και θα συμβάλλουν στην κοινωνική και οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας και της περιοχής μας.

Η ανατροπή των Μνημονίων, των βάρβαρων μέτρων, καθώς και της κυβέρνησης που τα προωθεί, είναι όχι μόνο θέμα πρώτης προτεραιότητας, αλλά και βασική προϋπόθεση επιβίωσης για όλους και όλες μας. Τώρα που η βαρβαρότητα μας έχει περικυκλώσει, δεν υπάρχει άλλη επιλογή από την ανατροπή και τη ρήξη.

* Το μεγαλύτερο μέρος των εμπορικών δραστηριοτήτων του λιμανιού συγκεντρώνεται στην περιοχή του Περάματος και του Ικονίου. Παράλληλα, η ναυπηγοεπισκευή καταρρέει. Μπορεί το Πέραμα, με αλλαγή πολιτικής, να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην παραγωγική ανασυγκρότηση; Μπορεί η δημοτική αρχή να συμβάλει σε αυτή την κατεύθυνση;

Εμείς θα συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις σε συνεργασία με όλους τους όμορους δήμους της περιοχής, για την ανάπτυξη, τον εκσυγχρονισμό και την παραγωγική ανασυγκρότηση της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, με σεβασμό στο περιβάλλον, στους εργαζόμενους και στους κατοίκους της πόλης μας. Μας ενδιαφέρει αυτή η προοπτική, γιατί μπορεί να βγάλει τη Ζώνη από την πολύχρονη κρίση που τη μαστίζει, με άμεσες συνέπειες την ανεργία και τον οικονομικό μαρασμό της πόλης του Περάματος και της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά. Ταυτόχρονα, πρέπει και μπορούν να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα υποβάθμισης του περιβάλλοντος και οι επικίνδυνες συνθήκες δουλειάς, που, σε συνδυασμό με την έλλειψη μέτρων υγιεινής και ασφάλειας, οδηγούν στις γνωστές τραγωδίες.

Μια τέτοια προοπτική δεν είναι εύκολη. Απαιτείται σύγκρουση με τις πολιτικές της αποβιομηχάνισης που ακολούθησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις και η σημερινή με τη συνέργεια της Ε.Ε., επιδιώξεις για ιδιωτικοποίηση – ξεπούλημα του ΟΛΠ σε ιδιώτες, που βάζει σε κίνδυνο ακόμη και τη συνέχιση της ύπαρξης της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, αφού σε αυτόν ανήκουν οι χώροι και οι υποδομές.

Η δημοτική αρχή πρέπει επιτέλους με συνέπεια και συνέχεια, συντονίζοντας όλους τους εμπλεκόμενους και ενδιαφερόμενους φορείς, να θέσει με τεκμηριωμένο τρόπο τα αιτήματα που θα αλλάξουν τη σημερινή απαράδεκτη πραγματικότητα και να συμβάλει αποφασιστικά στην οργάνωση του αναγκαίου αγώνα, μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, που θα εξασφαλίσουν τη συμμετοχή του κόσμου της εργασίας, στην προσπάθεια της κοινωνικής και οικονομικής ανασυγκρότησης.

Δουλεύουμε στην κατεύνθυση ώστε να αξιοποιηθούν και να πολλαπλασιαστούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει η Ζώνη του Περάματος και που θεωρούμε ότι βρίσκονται στην κατεύθυνση της καταπολέμησης της ανεργίας, της ανάπτυξης της περιοχής, στον σεβασμό του πολίτη και στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής του, όπως η μακρόχρονη ναυπηγοεπισκευαστική παράδοση, η συσσωρευμένη εμπειρία και τεχνογνωσία, η υψηλή ποιότητα υπηρεσιών, η αποτελεσματικότητα και η ταχύτητα στο χρόνο εκτελέσεως των εργασιών, η πλεονεκτική γεωγραφική τοποθεσία και η ολοκληρωμένη παροχή υπηρεσιών.

* Τα γεγονότα των προηγούμενων μηνών αλλά και η γενικότερη εικόνα στις γειτονιές δείχνουν ότι ο φασισμός έχει βρεί εύφορο έδαφος στο Πέραμα.

Σήμερα είναι περισσότερο προφανές από ποτέ πως μετά από συνεχόμενες δολοφονικές επιθέσεις στο Πέραμα, αλλά και σε άλλες φτωχές εργατικές γειτονιές του Πειραιά και της Αθήνας, κανένας δεν δικαιούται πλέον να κάνει πως δεν καταλαβαίνει. Η μάχη εναντίον του ναζισμού αποτελεί μια άμεση και επιτακτική προτεραιότητα της δημοτικής μας κίνησης. Για να αντιμετωπίσουμε όμως τον φασισμό και να γιατρέψουμε τις πληγές που έχουν δημιουργηθεί στην κοινωνία, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε τις ρίζες του προβλήματος. Όταν βασικές παραγωγικές δομές ξεπουλιούνται, κοινωνικές υπηρεσίες αφήνονται να παρακμάσουν, η ανεργία αυξάνεται και οι δημότες μας που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας πληθαίνουν μέρα με τη μέρα, όταν μετανάστες αλλά και Έλληνες κυριολεκτικά μαχαιρώνονται στους δρόμους, η προσήλωση στη μάχη κατά των μνημονιακών πολιτικών αλλά και του φασισμού που τις συνεπικουρεί αναβαθμίζεται σε ένα ζήτημα επιβίωσης. Και αυτό γιατί μπορεί η φτώχεια και ο φασισμός να αποτελούν έναν θανατηφόρο συνδυασμό, όμως είμαι σίγουρος πως ένα μαζικό, ενωτικό και προοδευτικό μετώπο στο Πέραμα δεν θα επιτρέψει σε καμία συμμορία να λειτουργήσει αποπροσανατολιστικά, αντιδραστικά και παραλυτικά στην προσπάθεια τη δική μας αλλά και όλων των Περαματιωτών να ανατρέψουμε την πολιτική της κοινωνικής βαρβαρότητας.

http://www.avgi.gr/article/2233900/g-lagoudakis-zitima-epibiosis-i-anatropi-kai-i-rixi

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ‘Η ΤΗΣ «ΜΕΓΑΛΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ»;

Ι. Η τρέχουσα περίοδος είναι ασφαλώς πάρα πολύ κρίσιμη για την ελληνική κοινωνία, η οποία έχει ήδη οδηγηθεί στην ανεργία, την εξαθλίωση, στην απαξίωση της ίδιας της ανθρώπινης ζωής και μάλιστα με τον πλέον επιθετικό και βίαιο τρόπο. Ταυτόχρονα ωστόσο είναι και ιστορική, καθώς έπειτα από μισό και πλέον αιώνα, η Αριστερά δείχνει και πάλι ικανή να ανατρέψει τους ισχύοντες συσχετισμούς, ευρισκόμενη στο επίκεντρο των πολιτικών εξελίξεων.

Σ’ αυτήν την πιο ρευστή πολιτικά και κοινωνικά περίοδο της πρόσφατης ιστορίας μας, όπου όλα τα ενδεχόμενα –από το να καθηλωθούμε σε μια κοινωνία της ήττας και της φτώχειας μέχρι να αναδειχθούμε σε μια κοινωνία της ελπίδας και της λαϊκής νίκης ως πρόπλασμα μιας ευρωπαϊκής άνοιξης– είναι πλέον ανοιχτά, ο ΣΥΡΙΖΑ φιλοδοξεί να πρωταγωνιστήσει στη δημιουργία ενός κοινωνικού και πολιτικού ρεύματος που θα ταράξει συθέμελα την υφιστάμενη πολιτική, θα δρομολογήσει την ανατροπή και θα δώσει προοπτική στο λαϊκό αγώνα για έναν άλλο δρόμο κοινωνικής ανάπτυξης.

 

Μπροστά σ’ αυτήν την ανοιχτή ιστορική πρόκληση και εν όψει της πανελλαδικής συνδιάσκεψης, θεωρώ ότι είναι εξαιρετικά κρίσιμο να εξετάσουμε και να αποσαφηνίσουμε τους στόχους και τη στρατηγική μας, αλλά και τους ελλοχεύοντες κινδύνους που οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε.

ΙΙ. Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή εκφράζει τον κύριο όγκο του αντιμνημονιακού, αριστερής κατεύθυνσης, κινήματος. Εξελίχθηκε, παρά τις συνεχείς συκοφαντίες και τον διαρκή πόλεμο από την αστική τάξη και τα φερέφωνά της, ο μαζικότερος μεταπολεμικός πόλος της αριστεράς –τουλάχιστον σε επίπεδο εκλογικού σώματος– εκφράζοντας το ριζοσπαστισμό της εποχής και το πλέγμα των αιτημάτων της κοινωνίας.

Αυτό βέβαια σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μας εφησυχάζει, αλλά ούτε είναι από μόνο του αρκετό. Ο ρόλος του πολιτικού υποκειμένου είναι η συνεχής παρέμβασή του στην κοινωνία και στο λαϊκό κίνημα με στόχο τη ριζική αλλαγή των συσχετισμών. Η συνειδητοποίηση, η πολιτικοποίηση και η πολιτική οργάνωση, σε μια κοινωνία που για δεκαετίες βρισκόταν υπό την κυριαρχία της ιδεολογίας των αστικών δυνάμεων, δεν θα έρθουν αυτόματα. Εξάλλου, μια τέτοια κοινωνία, όσο άσχημες κι αν είναι οι συνθήκες που βιώνει, δεν είναι δεδομένο ότι θα στραφεί προς την αριστερά, ούτε είναι σίγουρο πως θα σταθεί απέναντι στους μηχανισμούς του μαύρου μετώπου, αν δεν είναι προετοιμασμένη από εμάς για όλα τα ενδεχόμενα.

Και τέλος, η απόρριψη των μνημονίων είναι μεν αναγκαία επιλογή, αλλά όχι από μόνη της και ικανή συνθήκη, από την ιδεολογική και πολιτική σκοπιά της Αριστεράς. Εάν η αριστερή αντιμνημονιακή τακτική δεν προσδιορίσει με σαφήνεια ότι επιδιώκει μεν την ανατροπή των μνημονίων αλλά από τη σκοπιά των συμφερόντων των εργαζομένων και την προοπτική του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού, κινδυνεύει να εκφυλιστεί σε μια κενή δημαγωγία.

Ο στόχος ενός αριστερού κόμματος που θέλει να σέβεται τον εαυτό του και την ίδια την ελληνική κοινωνία,δεν μπορεί να είναι μια διαχειριστικού περιεχομένου διακυβέρνηση, αλλά η λαϊκή κυριαρχία ως ο ουσιαστικός παράγοντας που θα το οδηγήσει στην εξουσία. Η ανάληψη της κυβέρνησης δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός, αλλά το όχημα για την εφαρμογή ενός σχεδίου ανασυγκρότησης της κοινωνίας, το οποίο δεν είναι ασφαλώς ένα απλό πρόγραμμα διαχείρισης –όσο κι αν εκφράζει τυχόν ανάγκες, δυνατότητες ή απαιτήσεις της συγκεκριμένης περιόδου– αλλά πρόγραμμα ανατρεπτικών αλλαγών και ρήξεων, ακόμη κι όταν περιλαμβάνει μια μακρά και αναγκαία φάση ανακοπής του σημερινού μνημονιακού κατήφορου. Ακόμα περισσότερο, είναι ένα πρόγραμμα που επαγγέλλεται τη διάνοιξη του δρόμου για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό.

Εάν ένα κόμμα της αριστεράς επιχειρήσει, για τις ανάγκες της συγκυρίας, να μεταλλάξει –έστω και παροδικά– το χαρακτήρα του, είναι μάλλον βέβαιο ότι θα εγκαταλείψει για μεγάλο και κρίσιμο χρονικό διάστημα τα διαχρονικά του καθήκοντα ως τέτοιου κόμματος, που δεν είναι άλλη από την ωρίμανση των αναγκαίων συνθηκών, τόσο στο πολιτικό πεδίο όσο και στην κοινωνία εν γένει, για την υλοποίηση του στρατηγικού του στόχου. Το φαινομενικά ευκταίο και ορθό για το σχεδιασμό της τακτικής σου, μπορεί ταυτόχρονα να γίνει και καταστροφικό αν πραγματοποιηθεί σε βάρος ή με τίμημα την εγκατάλειψη της στρατηγικής σου στόχευσης.

ΙΙΙ. Η ολόπλευρη, πολυμέτωπη και πολυεπίπεδη επίθεση που δέχεται ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πράγματι άνευ προηγουμένου. Το γεγονός αυτό ενίοτε αναγκάζει τα ηγετικά κλιμάκια του κόμματος να αμύνονται, εκφράζοντας «αναζητήσεις» για άμεσες, ρεαλιστικές και κοινά αποδεκτές (από την κυρίαρχη τάξη και τους δανειστές) «λύσεις», οι οποίες στην ουσία αποτελούν σαφή μετατόπιση του βασικού κορμού του οικονομικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, (ανατροπή των μνημονίων και ακύρωση των εφαρμοστικών νόμων ακόμη και με μονομερείς ενέργειες, αποκατάσταση μισθών και συντάξεων, κοινωνικοποίηση τραπεζών, δημόσιος έλεγχος των στρατηγικών τομέων της οικονομίας, διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και αναστολή πληρωμών του υπολοίπου, βαριά φορολόγηση του κεφαλαίου και ριζοσπαστική αναδιανομή του πλούτου…), σε μια τάχα «πιο ρεαλιστική προσαρμογή» του.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και κάποιες μάλλον νεφελώδεις αναφορές στελεχών μας σχετικά με το πολύ πιθανό ενδεχόμενο εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη και το ευρώ – είτε ως επιλογή μας είτε ως απόρροια της καταστροφικής μνημονιακής πολιτικής για την ελληνική κοινωνία που ακολουθείται μέχρι σήμερα– οι οποίες όμως δεν διασαφηνίζουν την ύπαρξη ενός εναλλακτικού σχεδίου Β’ στην περίπτωση που διακοπεί η χρηματοδότηση, με αποτέλεσμα την καλλιέργεια κλίματος ανασφάλειας και τρομοκράτησης των πολιτών για την επόμενη μέρα με μια κυβέρνηση της Αριστεράς και χωρίς το ευρώ ως εθνικό μας νόμισμα.

Είναι απαραίτητο να γίνει ένας ουσιαστικός διάλογος για τα ζητήματα αυτά που θα αντιμετωπίσουμε πολύ πιο σύντομα από ότι νομίζουμε. Η συγκυρία είναι τέτοια που δεν αφήνει χρονικά περιθώρια. Είναι χρέος μας να βοηθήσουμε το λαό να συνειδητοποιήσει πως η Ε.Ε. δεν μεταρρυθμίζεται, δεν πρόκειται να ακολουθήσει προοδευτικές κατευθύνσεις, εξαιτίας ακριβώς του τρόπου με τον οποίο είναι δομημένη. Η συμμετοχή μας στην Ευρωζώνη, μας κάνει μια μοντέρνα αποικία της Γερμανίας, ορίζοντας ένα πλαίσιο ασφυκτικό, στο οποίο καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να εφαρμόσει το δικό της πρόγραμμα. Επομένως, για να υλοποιήσουμε τις θέσεις μας, η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη. Για να είναι ωστόσο και νικηφόρα, πρέπει αφενός να διασφαλίσουμε πως έχουμε προετοιμάσει την Ελληνική κοινωνία για τη μεγάλη αυτή αναμέτρηση και αφετέρου να συνδεθούμε πιο ενεργά με τις πολιτικές δυνάμεις και τα κινήματα των άλλων ευρωπαϊκών κρατών, υπολογίζοντας στην αλληλεγγύη τους. Χωρίς τον κόσμο στους δρόμους, να διεκδικεί, να ανεβάζει τον πήχη των ρήξεων και των ανατροπών, καμιά κυβέρνηση της Αριστεράς δεν θα μπορέσει να αντέξει στις πιέσεις του συστήματος.

Την ίδια στιγμή, ευδιάκριτος είναι πλέον ο αριθμός των προερχόμενων από το ΠΑΣΟΚ στελεχών που πλαισιώνουν τις γραμμές μας και τα οποία εκφράζουν το δικό τους πολιτικό «ρεαλισμό», δείχνοντας πως έχουν ως προσανατολισμό την «υπευθυνοποίηση» του ΣΥΡΙΖΑ, έτσι όπως εκείνοι τον αντιλαμβάνονται.

Οι «Σειρήνες» της αλλοίωσης της ριζοσπαστικής αριστερής φυσιογνωμίας του κόμματός μας ηχούν πλέον έντονες σ’ αυτιά μας.

IV. Συνοψίζοντας, θεωρώ πως αν ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει -πράγμα το οποίο εκλαμβάνω ως δεδομένο- να γίνει μια μεγάλη παράταξη της ριζοσπαστικής Αριστεράς και όχι να διολισθήσει σε κάποια «μεγάλη» –αλλά ιδεολογικά και πολιτικά ασαφή και ομιχλώδη– Δημοκρατική Παράταξη, οφείλει να προχωρήσει αταλάντευτα σε μια σειρά από ρήξεις. Όχι μόνο δεν πρέπει να προχωρήσει σε εκπτώσεις ή αναδιπλώσεις μπροστά στην ορατή πιθανότητα να κυβερνήσει, αλλά είναι αναγκαίο να κινηθεί ακόμα πιο ριζοσπαστικά, με κοινωνικούς και ταξικούς όρους. Χρειάζονται βαθιές τομές στην κοινωνία, με ανοιχτό το μέτωπο για την ιδεολογική ηγεμονία και με αγώνα μέσα στα συνδικάτα και στις γειτονιές. Σε αυτό το πλαίσιο η συμπαράταξη όλων των δυνάμεων της Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ) πρέπει να αποτελεί κεντρικό πολιτικό στόχο κι όχι μια ευκαιριακή καμπάνια. Ο κόσμος της αριστεράς θέλει την ενότητα, τη ριζοσπαστική-ανατρεπτική πολιτική και τη δημοκρατική συγκρότηση. Το λόγο πρέπει να έχουν τα ίδια τα μέλη, μακριά από γραφειοκρατίες κι ενσωματώσεις στο σύστημα.

Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ εισέρχεται σε μια μείζονος σημασίας πολιτική διεργασία μέσα από τις διαδικασίες για την ίδρυση του ενιαίου πολιτικού φορέα. Στη διεργασία αυτή οφείλει να συνδυάσει τους στρατηγικούς στόχους του με ανάλογες πολιτικές επιλογές και καθημερινή τακτική, να επιβεβαιώσει την προσήλωσή του και να διαφυλάξει την προοπτική του ως ένα πρωτότυπο και πολύτιμο εγχείρημα συγκρότησης μιας μαζικής ριζοσπαστικής Αριστεράς, απορρίπτοντας κάθε πίεση για σοσιαλδημοκρατικοποίηση, κάθε πίεση για μετατόπισή του προς το πολιτικό κέντρο.

www.iskra.gr

 

 

ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΔΡΑΧΜΗ: ΑΚΡΙΤΗ ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΗΣΗ ΄Η ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ;

Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός πως το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ και επιστροφής της στο εθνικό νόμισμα -ένα θέμα “ταμπού” μέχρι πριν 1-2 χρόνια- κυριάρχησε στον εντός των συνόρων δημόσιο πολιτικό διάλογο καθ’ όλη την επώδυνη προεκλογική περίοδο των δύο πρόσφατων εκλογικών αναμετρήσεων. Την ίδια στιγμή, σε διεθνές επίπεδοπολιτικοί από όλα τα κράτη – μέλη της Ευρωζώνης, διαφορετικών μάλιστα πολιτικών αποχρώσεων, μιλούσαν ανοιχτά πλέον για την πιθανή αποχώρηση της χώρας μας από το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, ενώ δεν ήταν λίγα τα δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου που έκαναν λόγο για επεξεργασία εναλλακτικών σχεδίων “εκτάκτου ανάγκης” εκ μέρους των κυβερνήσεων των ισχυρότερων ευρωπαϊκών κρατών αλλά και των μεγάλων χρηματοπιστωτικών οργανισμών, σε περίπτωση υλοποίησης ενός τέτοιου σεναρίου, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι όποιοι κραδασμοί.

 

Παρ’ όλο, ωστόσο, που η σχετική συζήτηση το τελευταίο διάστημα έχει “φουντώσει” για τα καλά, οι προπαγανδιστικοί και κυρίως κινδυνολογικοί όροι, με τους οποίους αυτή διεξάγεται στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό, κάθε άλλο παρά διαφωτίζουν τον μέσο πολίτη και τον εξοπλίζουν με τα απαραίτητα εφόδια ώστε να εκφράσει απρόσκοπτα και συνειδητά την όποια βούληση και επιλογή του. Όπως η εξ αποκαλύψεως αλήθεια, στα μέσα της δεκαετίας του 1990, εκφραζόταν με το ιδεολόγημα της “πολιτικής της σκληρής δραχμής“, έτσι και η τρέχουσα εξ αποκαλύψεως αλήθεια εκφράζεται με το θέσφατο ότι “η επιστροφή στη δραχμή σημαίνει καταστροφή”.

Ως αποτέλεσμα, κάθε απόπειρα αναφοράς στη λέξη “δραχμή” και στην απλή έστω διερεύνηση περίπτωσης επαναφοράς της, λοιδορείται και χλευάζεται a priori από τους αυτόκλητους “σωτήρες” της πατρίδας και τα πρόθυμα παπαγαλάκια” τους ως απολύτως καταστροφική, καθώς “νομοτελειακά” θα επιφέρει στη χώρα μας ανεξέλεγκτη χρεωκοπία, γενικευμένη φτώχεια, εκρηκτική κοινωνική αναταραχή αλλά και θα την οδηγήσει εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης (με όποιους τυχόν εθνικούς κινδύνους αυτό συνεπάγεται), σε α λα Ενβέρ Χότζα αλβανοποίηση, σε πλήρη διεθνή απομόνωση.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της άκριτης κινδυνολογίας, αποτελεί η δήλωση του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά, ο οποίος σε πρόσφατη συνέντευξή στη γερμανική εφημερίδα “Sueddeutsche Zeitung” απεφάνθη απερίφραστα πως η επιστροφή στη δραχμή θα σήμαινε την καταστροφή της χώρας και το τέλος της δημοκρατίας!

Πρόκειται ασφαλώς για ένα πολύ βολικό -για ορισμένους- εκφοβιστικό επιχείρημα. Είναι όμως και βάσιμο;

Το ευρώ ως κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα επιλέχτηκε για να διευκολύνει τους σκοπούς των μεγάλων επιχειρήσεων και τραπεζών της Ευρώπης μέσα σ’ ένα καθεστώς πλήρους απελευθέρωσης των κεφαλαίωνπαγκοσμιοποίησης και απόλυτης κυριαρχίας των αγορών. Με την προσχώρηση στη ζώνη του ευρώ, τα κράτη – μέλη εκχώρησαν πλήρως την εθνική νομισματική και συναλλαγματική τους πολιτική, με συνέπεια να μην μπορούν πλέον να χρησιμοποιούν την ισοτιμία του εθνικού νομίσματος για να αποκαθιστούν την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων τους, ούτε τα μέχρι τώρα εθνικά μέσα νομισματικής πολιτικής για να εφαρμόζουν μια οικονομική πολιτική που να εξυπηρετεί εθνικούς στόχους.

Βέβαια, εάν όλα τα συμμετέχοντα κράτη είχαν το ίδιο -ή έστω παρόμοιο- επίπεδο ανάπτυξης, η διαχείριση μιας τέτοιας νομισματικής ένωσης θα ήταν ενδεχομένως περισσότερο ομαλή. Με δεδομένο ωστόσο ότι κάτι τέτοιο σαφώς δεν ισχύει, μια νομισματική ένωση μεταξύ χωρών με τόσο διαφορετικό επίπεδο ανάπτυξης αποδεικνύεται ολοένα και περισσότερο πως δεν μπορεί να είναι βιώσιμη.

Η πεισματική (και εν μέρει κατανοητή ως προς τη διασφάλιση συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων) άρνηση του διευθυντηρίου της Ε.Ε. να λάβει δραστικές πρωτοβουλίες ώστε να βοηθήσει τα αδύναμα μέλη της περιφέρειας να μειώσουν τα οικονομικά τους μειονεκτήματα σε σχέση με τις χώρες του κέντρου, συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία ακόμα μεγαλύτερων ανισοτήτων, κάτι το οποίο εκμεταλλεύονται φυσικά στο έπακρο οι ισχυρές χώρες και οι διεθνείς οικονομικές ελίτ. Αποτελεί κοινή διαπίστωση πλέον πως η είσοδος και συνεχιζόμενη συμμετοχή της Ελλάδας στην ΟΝΕ την οδήγησε σε αποδιάρθρωση της παραγωγικής της βάσης, φέρνοντάς τη σε δυσμενέστερη θέση στον διεθνή καταμερισμό της εργασίας, σε σύγκριση με την κατάσταση που βρισκόταν πριν την ένταξή της στο ευρώ. Με τη συμμετοχή της στην Ευρωζώνη -μετά την επιβολή της πλήρους αποβιομηχάνισης και την απαξίωση, μέσα από κεντρικούς σχεδιασμούς, του αγροτικού τομέα- η χώρα μας έχει μετατραπεί ουσιαστικά σε προτεκτοράτο που είναι καταδικασμένο να εξαθλιωθεί.

Η πρόσφατη διεθνής οικονομική κρίση, σε συνδυασμό με τις γνωστές χρόνιες εσωτερικές παθογένειες, έχουν επιδεινώσει στη χώρα μας όλους τους σχετικούς δείκτες. Στην Ελλάδα του 2012 η κρίση έχει πάρει την πιο οξεία και δραματική μορφή, ενώ η “συνταγή σωτηρίας” του Μνημονίου και της τρόικας όχι μόνο δεν επιφέρει καμιά ανακούφιση στη ζωή των λαϊκών στρωμάτων, αλλά συσσωρεύει και πρόσθετα δεινά στον λαό:

Οι συλλογικές συμβάσεις καταργούνται, η μονιμότητα στο Δημόσιο αμφισβητείται, οι μισθοί και οι συντάξεις χάνονται μαζί με τις θέσεις εργασίας, η δημόσια υγεία και παιδεία αλλά και κάθε μορφή κοινωνικού κράτους θυσιάζονται στον βωμό των εσόδων των τοκογλύφων, ενώ ταυτόχρονα γίνεται πλιάτσικο και ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

Αναμφισβήτητα, λόγω του δημοσίου χρέους και του κοινού νομίσματος, οι εργαζόμενοι υποφέρουν χωρίς να υπάρχει προοπτική και φως στο τούνελ. Ταυτόχρονα, η Ελλάδα καλείται να βγει από την κρίση μη διαθέτοντας τα απαραίτητα εργαλεία οικονομικής πολιτικής για να σταθεροποιήσει την οικονομία της, καθώς η δομή του ευρώ είναι αυτοκρατορική και οι ισχυρές χώρες -κυρίως ηΓερμανία– κυριαρχούν οικονομικάπολιτικά και διπλωματικά. Η εκάστοτε κυβέρνηση είναι αδύνατον, αν δεν απεμπλακεί από αυτόν τον φαύλο κύκλο, να αντιδράσει μπροστά στην καταστροφή, αφού δεν έχει οικονομική κυριαρχία. Δεν γίνεται να διαπραγματευτεί με αυτόν που την ελέγχει και την απειλεί διαρκώς με διακοπή των δόσεων.

“Εάν η Ελλάδα συνεχίσει να έχει αυτόν τον όγκο χρέους και αν συνεχίσει μέσα στην πολιτική του δεύτερου Μνημονίου, είναι καταδικασμένη. Δεν θα υπάρξει ανάπτυξη και θα ενταθεί η ύφεση. Θα περάσουμε σε μία διαδικασία μαρασμού. Αυτή είναι η πραγματικότητα εάν συνεχίσουμε εδώ που είμαστε. Εάν θα φύγουμε από το ευρώ πιστεύω ότι θα ακολουθήσει καταιγίδα, αλλά η παραμονή στο ευρώ είναι αργός θάνατος. Αυτό που έχει μπροστά της η χώρα μας είναι μία σκληρή απόφαση”, υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ο καθηγητής Οικονομικών στο πανεπιστήμιο SOAS του Λονδίνου Κώστας Λαπαβίτσας. Και φυσικά δεν είναι ο μόνος…

Είναι θέμα χρόνου η μνημονιακή κυβέρνηση της βίαιης φτωχοποίησης του λαού και του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας να αποτελέσει παρελθόν μαζί με τα Μνημόνιά της,καθώς ολοένα και περισσότεροι πολίτες κατανοούν ότι δεν είναι λογικό αυτοί που μας έφεραν στην κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα να περιμένουμε να θεραπεύσουν το πρόβλημα. Το Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο, ο ΣΥΡΙΖΑ θα κληθεί τότε να αναλάβει και να διαχειριστεί μια κατάσταση που, για να αντιμετωπιστεί, χρειάζεται ριζικές πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές. Είναι βέβαιο πως συνέχιση της χρηματοδότησης, σε περίπτωση που μια κυβέρνηση της Αριστεράς ακυρώσει το Μνημόνιο, δεν θα υπάρχει και όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο απλώς εμπαίζει τους πολίτες.

Το πρωτογενές έλλειμμα θα παραμείνειοι τράπεζες θα είναι και με τη βούλα χρεοκοπημένες, ενώ οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις θα χρειαστούν χρόνο και χρήματα που δεν υπάρχουν. Έτσι, εκ των πραγμάτων, η έξοδος από το ευρώ και η εφαρμογή μιας αυτόνομης εθνικής οικονομικής πολιτικής θα είναι μονόδρομος, γι’ αυτό και είναι αναγκαίο ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει έτοιμο ένα εναλλακτικό “σχέδιο”.

Όσο καλύτερα είναι προετοιμασμένη γι’ αυτό το πολύ πιθανό ενδεχόμενο η κυβέρνηση της Αριστεράς, τόσο μικρότερο θα είναι το κόστος για τον λαό. Η έξοδος από την Ευρωζώνη και η επιστροφή στη δραχμή έχει φυσικά τίμημα, αλλά αυτό θα είναι μικρότερο από τη λύση που επιχειρείται τώρα, ανακουφίζοντας τον κόσμο της εργασίας και πλήττοντας τα συμφέροντα των τραπεζών και του κεφαλαίου.

Το ελληνικό καράβι με τη σημαία του ευρώ έπεσε στα βράχια. Το πώς θα το εγκαταλείψουμε χωρίς να πνιγούμε είναι μια δύσκολη υπόθεση, γι’ αυτό το λόγο είναι απαραίτητο η αποχώρηση να γίνει με σχέδιο. Η έξοδος δεν προϋποθέτει κατ’ ανάγκην πτώση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων, όχι μόνο γιατί η αύξηση της απασχόλησης ενισχύει τα ταμεία και το κοινωνικό κράτος και άρα και τις συντάξεις, και ούτε μόνο γιατί η μείωση της ανεργίας από μόνη της αυξάνει το βιοτικό επίπεδο, αλλά και γιατί τίποτε δεν απαγορεύει και την ουσιαστική αύξηση των μισθών.

Σε αυτήν την περίπτωση έχει σημασία το ποιος κυβερνά και το τι είδους πολιτική εφαρμόζει. Αν η Ελλάδα βγει από την ΟΝΕ με πρωτοβουλία της κυβέρνησης της Αριστεράς και έχοντας σαν σύμμαχο τον λαό, θα αποφευχθεί η επιδείνωση της ύφεσης, θα υπάρξει πραγματική ανάπτυξη και θα ενεργοποιήσει τους εργαζόμενους σε ολόκληρη την Ευρώπη, δίνοντας το έναυσμα για αντίσταση στα σχέδια των διεθνών τοκογλύφων. Η αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να γίνει απαρχή μεγάλων προοδευτικών εξελίξεων, αν κάνει τις σωστές για τον κόσμο της εργασίας επιλογές. Ας μην ξεχνάμε όμως πως σε περιόδους όπου η οικονομική ύφεση συναντά την πολιτική κρίση, όταν η Αριστερά δεν μπορεί να πείσει, θριαμβεύει ο φασισμός. Αυτό έχουμε δει και παλαιότερα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, αλλά το βλέπουμε και σήμερα.

Συμπερασματικά, η επιβίωση του λαού με βάση τις υπάρχουσες συνθήκες είναι αδύνατη. Η ακολουθούμενη πολιτική δανεισμού με παράλληλη αύξηση των φόρων και συρρίκνωση της οικονομίας δεν μπορεί να οδηγήσει σε καμία έξοδο από την κρίση χρέους. Είναι αναγκαίο να αναδειχθεί από την Αριστερά ένα διαφορετικό οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο. Διαφορετικά υπάρχει ο κίνδυνος να εξαθλιωθεί ο λαός σε ανεπανόρθωτο βαθμό και να ευνοηθούν οι δυνάμεις που επιδιώκουν φασιστικές μεθόδους διακυβέρνησης. Υπάρχουν ιστορικές περίοδοι στις οποίες “μια στιγμή ενσωματώνει 20 χρόνια εξέλιξης”. Θεωρώ ότι τέτοια χαρακτηριστικά έχει η περίοδος που διανύουμε, στην οποία ο ιστορικός και πολιτικός χρόνος είναι εξαιρετικά συμπυκνωμένος. Οι δισταγμοί του χθες σήμερα είναι ανεπίκαιροι και αύριο καταστροφικοί.

ΥΓ.: Όπως προανέφερα, η σχετική συζήτηση περί “ευρώ και δραχμής” το τελευταίο διάστημα έχει “φουντώσει” για τα καλά: σε διεθνές επίπεδο, στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό, σε ακαδημαϊκούς κύκλους, εντός των τειχών του ΣΥΡΙΖΑ, παντού. Σ’ αυτόν τον διάλογο ο καθένας μας -και πόσο μάλλον τα στελέχη και μέλη του τελευταίου- οφείλει να διατυπώσει τις όποιες απόψεις του νηφάλια, γόνιμα, δημιουργικά, χωρίς απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς και δαιμονολογίες.

Ας μη σπεύδουν λοιπόν κάποιοι σύντροφοι και συντρόφισσες να προσπαθούν να φιμώσουν τον εσωκομματικό διάλογο που έχει ανοίξει, απαξιώνοντας ως “επιπόλαιες και ανιστόρητες προσεγγίσεις” τις φωνές που ακούγονται για επιστροφή στη δραχμή ή κινδυνολογώντας ότι “λογικές εξόδου από το ευρώ είναι προσφορά λεηλασίας του ελληνικού λαού στους δανειστές”, τη στιγμή μάλιστα που επίκειται συνέδριο, όπου φυσικά όλα τα θέματα θα τεθούν ανοιχτά επί τάπητος και θα ληφθούν οι δεσμευτικές αποφάσεις. Μια τέτοια συμπεριφορά δεν τους τιμά αλλά και δεν συνάδει με τον χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς, τον οποίο ίσως ορισμένοι νεοεισελθέντες δεν έχουν ακόμη γνωρίσει καλά…

www.iskra.gr